LJMV

Lies Jo Vandenhende

Technisch gezien heb jij deze versie van mij nog nooit aangeraakt

Ik ben ze niet plotsklaps
verloren, maar vlok per vlok
onder dagelijkse douches
tussen lakens, onder nagels
aan binnenkanten van truien
soms nog gewelddadiger

we verliezen het eelt op onze handen
als we vergeten onszelf te kneden
uit dromen te knijpen
hoe te blijven
hoe te blijven hangen

het sneeuwt elke dag snippers
tot alleen wie we nog niet zijn overblijft
we hebben al heel wat
vorige lagen achtergelaten:
onze opperhuid vernieuwt zich om de 28 dagen

Advertenties

Verloren brood

Elkaar begroeten gaat nooit vanzelf
wanneer hij begrijpt hoe weggaan werkt
maar niet dat je brood niet zaaien kan,
en alles van de stappen na de oogst afhangt.

Hij is jong en hij wil wat
maar wat hij wil dat weet hij niet
Misschien het onbewoonde meisje
dat achter zijn rug in de kiezels knielt

wanneer ze de grond onder zijn voeten schift
en stiekem naar hun kruimels zoekt
om de weg te reconstrueren
en opnieuw te doen.

 

Nueva era

Vind me in november
wanneer de bladeren kraken als chips
en de zon het vriezen verwart
wanneer je telefoonstem klinkt
als een hoorn vol werkwoorden
missen, houden van
helemaal niet sporen

Vind me in november
waar eerst geen plaats was op het terras
op stil, we staan op trillen
delen de laatste
onder een verwarmd afdak

Auditie

Ter hoogte van je wang strijk ik
met de zijkant van mijn hand
de condens van het glas
We staren elkaar afwisselend aan
door een tuimelraam
Wie draait het eerst rond zijn eigen as:
wie is zon, wie is maan?

Er is altijd één die warmte geeft
en één die enkel reflecteert
We staren elkaar aan
door een tuimelraam
Wie speelt voor zon, wie voor maan

Snooze

We zijn niet zeker of ik ons
stapelen wil uit verzameldrang of liefde
vraag wat het verschil is
vraag wat er valt
te vieren

Weggaan is ontmoeten in achteruit
en ’s ochtends doen we zo goed alsof
eerst elkaar, dan de kleren
de koffiezet aan

Ik vraag je nog een laatste keer
ten dans, als zwanenzang
om niet te vergeten
hoe je liesje zegt

https://nl.wikipedia.org/wiki/Maanillusie

Het is één van die avonden waarop de maan plots groter lijkt
alsof ze dichter bij ons wil zijn, ons wil onderstoppen
maar wij gaan nog nie naar huis
bijlange nie bijlange nie

Toon mij de uwe en ik toon u de mijne
we gooien onze glazen om
landen op de stoep
naast PMD zakken, doorzichtig
zodat heel de straat kan zien hoeveel je drinkt
hoe vaak je je haar wast

Schoonheid is alleen gratis in etalages
van de Kloosterstraat maar ik ben tovenaar
Abracadabra, Simsalajijwint
vind mij tussen de nieuwe dingen
die er oud willen uitzien omdat ze dan pas waardevol zijn

Konden wij maar groeien zoals luna
zonder ooit van formaat te veranderen
alleen schijnbaar groter aan de horizon
wanneer wil jij echt, dichter zijn
de lepels zijn uit de rijstpap, dus we treuren
en ik beloof: ik spring als eerste

de vos

lieve kleine piranha
lieve kleine piranha
betreur me