Barkruk

door LJMV

roffa

Ik kwam hier vandaag om mezelf te vinden
of achter te laten, in de constellatie die mensen vormen
met hun verdriet en de stad die voor ze zichzelf kent weer een ander is
waar gevels gezichten met beugels, we alles recht willen zetten
nooit is er iemand die zucht
dat ze niet meer te redden vallen
dat we onze façades zandstralen en doen alsof de brandtrap een veilige uitweg
maar zelfs dan moet je durven springen
meestal zit er een meter tussen ons en de dingen
of ik tel het aantal nooduitgangen
of ik ga er met mijn rug heen zitten

Advertenties