Ljmv

‘Nog even, dacht ik toen, zal ik naar het gezelschap glimlachen en menselijke gezichten zien, daarna niets meer’

Maand: augustus, 2016

Puin ruimen na de laatavondfilm

Heel zijn borstkas bestaat uit glas
je ziet meer dan je willen mag
hij doorweekt je
zoals alleen miezer dat doet
de ruitenwisser hapert, er valt veel
te wissen, ruiten schoppen harten klaver

Je vraagt hem niets
Je vraagt hem niet
Je vraagt hem
zijn adem in te houden
want uitademen is meer
dan uit je longen duwen wat je niet meer nodig hebt
plaats maken
het kaartenhuisje slopen

Advertenties

https://nl.wikipedia.org/wiki/Maanillusie

Het is één van die avonden waarop de maan plots groter lijkt
alsof ze dichter bij ons wil zijn, ons wil onderstoppen
maar wij gaan nog nie naar huis
bijlange nie bijlange nie

Toon mij de uwe en ik toon u de mijne
we gooien onze glazen om
landen op de stoep
naast PMD zakken, doorzichtig
zodat heel de straat kan zien hoeveel je drinkt
hoe vaak je je haar wast

Schoonheid is alleen gratis in etalages
in de Kloosterstraat
maar ik ben tovenaar
Abracadabra, Simsalajijwint
vind mij tussen de nieuwe dingen
die er oud willen uitzien omdat ze dan pas waardevol zijn

Konden wij maar groeien zoals luna
zonder ooit van formaat te veranderen
alleen schijnbaar groter aan de horizon
wanneer wil jij echt, dichter zijn
de lepels zijn uit de rijstpap, dus we treuren
en ik beloof: ik spring als eerste

de vos

lieve kleine piranha
lieve kleine piranha
betreur me

Zwijg

zeg dat je ijskoud bent
dat wijn je niet dansen doet dat alles alles mag en niets niets moet
dat ik het niet voor je ben dat jij er niet voor me bent
dat alles niets was, de eenzaamheid went en dat gesprekken
met anderen even waardevol zijn
dat wij geen vissen rupsen leeuwen wolven maar kakkerlakken zijn
dat wij geen vissen rupsen leeuwen wolven maar zwakke harten zijn
dat we alle films al hebben uitgekeken en jij niet langer kickt op al mijn gebreken

zeg dat je ijskoud bent
dat ik middelmatig ben en dat het vuur gedoofd jij nu verloofd of het te bewolkt voor vuurwerk is dat je tegenwoordig weet waar je uurwerk is, dat je nooit nog wakker naast mij dat je liever zelf ontbijt bereidt, de koffie overal hetzelfde lijkt en jij nooit meer uit die tas drinkt
­zeg dat je ijskoud bent
dat ik je graag mag zien op de poef en later mag betalen, alleen verder leef in verhalen je verder nooit wakker schrikt in het midden van de nacht dat mijn naam niet door je hoofd spookt, dat je tegenwoordig niet veel meer rookt de wereld je niet aan mij doet denken dat we tijdens orale seks nooit meer wijn morsen op het parket

zeg dat je ijskoud bent
dat je alleen belt omdat het regent, dat het binnen regent, zeg dat het binnen mee zit dat buiten je niet meer bang maakt dat je plots oh zo dapper dat je de moed vond zonder mij, dat het nu echt moet zonder mij
vergeet wat ik voor je was vergeet dat ik er voor je was vergeet die nacht in het bos op het terras
zeg dat je ijskoud bent
vertel me dat je niet langer verlangt naar later en samen zeg dat je je hart op je mouw draagt en wijs naar mijn ijsberg op diezelfde plaats
zeg dat je ijskoud bent
vergeet wat ik voor je was vergeet dat ik er voor je was vergeet die nacht in het bos op het terras

vragen voor rivierkinderen

Hoe zijn wij hier beland, de heenweg is altijd langer
vanaf wanneer mogen we terug naar de overkant verlangen
Doet stroming materie stranden aan oevers
of kan ze enkel van oorsprong naar monding vervoeren

Er is meer tussen ons, ik knik
harder dan ik wil omdat mijn hoofd niet meer zo vast aan mijn lijf sinds
zoals de kopjes van asperges uit blik, na afgieten
ligt er een rivier tussen ons in
jij links ik rechts, daarmee is alles gezegd

Jij was nooit de stad
wel de kaai, de gemeente ernaast
hoe ik haar voor haar wegwaai
het riet laat zich buigen
en we zingen chansons uit gewoonte
non je ne regrette rien, wat is spijt

Ze zeggen dat het beestjes zijn
die van binnen naar buiten knagen
en ik vraag me af na hoe lang binnen buiten wordt
wat we niet willen worden we toch
met angst als bewaker van de afstand
zwemmen we nog

 

 

Geef mij één ochtend (2)

Hoe gaan we de geschiedenis in
alleen vanavond nog één keer
nog één keer alleen vanavond prevel je

in categorie ik ben niet boos alleen teleurgesteld
zijn blotevoetenmeisjes niet te vertrouwen
heb je het je moeder al verteld
kunnen naaktslakken huizen bouwen
draag jij mijn ridderslagen nog op je schouders

de blues zit in je aders
je bent van adel
je bent van adel, adelaars vliegen niet meer
sinds vleugels doorgaan voor verloren organen

we stotteren de laatste loodjes bij elkaar
k k k kan jij het nog
hoe alleen wil je zijn, wie kan er wat van leren
wanneer wolven en leeuwen samenspelen

niemand wrijft nog over onze buiken
Hoe hard je ook schrobt, je ziet achteraf
altijd waar er plakband heeft gezeten