reconstructie

door LJMV

reconstructie.jpgje vraagt me of het went, minder aanwezig te zijn
wat een genot je botten beter door je huid te voelen
ik word steeds dunner, en kamp sinds kort met plaatstekort
minder lijf is minder receptoren
met een gebrek aan vlees om de pijn bestemming te geven
(zit het vast tussen mijn oren)

ik weet niet wie van ons twee harder hoopt
dat ook dat deel van mij verdwijnt
maar wanneer er niets meer van me overblijft
mag jij de sproeten hebben

kan je zien waar er stukken uit mij zijn geknipt
en als ik vaak genoeg dubbelplooi, word ik dan slinger
versieren is een kunst, het maakt de dingen mooier
nu hoor ik bij de gevouwen vrouwen
die zichzelf nooit nog tonen

vandaag verdelen we de twee planeten, jij de tafel ik de zetel
het konijn om de twee weken
ik staar je tandenborstel uit zijn beker
(we weten allebei beter)

eigenlijk zijn we kathedraal, één toren halverwege
er rest ons niets dan het bouwen staken,
verbeelden waar de leegte
wie maakt een beeld van hoe het had geweest en:
worden we ooit af, vergeef me

Advertenties