LJMV

Lies Jo Vandenhende

Maand: juni, 2016

bloedarmoede

dat dit is hoe het hoort
schreeuwen we in koor, op papier
dat we koffie drinken om de dag dan toch

dit is de bladspiegel, jij aan de kantlijn
links of rechts, want zo gaat dat in het westen
vlak voor we vergeten
vlak voor we vergeten worden
worden wij vreugdeloze krabbels, restjes inkt
die ook na het wassen wegen op ruggen van handen

blaaskaken bollen de wangen naar nieuwe slaven
als bloedplaatjes helpen we stollen zonder kern

Advertenties

Het leven is aan de laatbloeiers

Gij wilt de wereld redden, ik sta stil
kijk u aan en zie de poolkappen voor het eerst versneld
van dichtbij smelten tussen uw zilveren wimpers
niet alles dat blinkt is goud lachen we

Ik ben hier gewoon uit nieuwsgierigheid
en besef dat de dingen van voorbijgaande aard zijn
Het is niet dat ik hier al eerder
of weet wat uiteindelijk uw nieuwe bijnaam wordt

Als raamfolie tegen inkijk laat ge enkel het licht door
Het leven is aan de laatbloeiers zegt gij en ik probeer
het platonische niet te verwarren met hoe schoon ik u vind
Het zichtbare is een kwestie van millimeters

Ik vraag hoe groot het deel van de ijsberg onder het oppervlak is
ooit varen we daar tegen, springt gij in het water,
gaan we kopje onder

Het is dat ik op de bodem in uw omtrek zou gaan liggen
daar exact in zou passen zonder dat het ergens knelt
dat we niet zouden zien waar uw doorzichtig of het mijne
niets valt van niets te scheiden
Vanuit de lucht gezien zitten we in trapezium,
twee zijden evenwijdig