FFW

door LJMV

image

we dansen de tegels dof
de tijd tikt nooit aan mijn kant, het is plots veel later
en ik weet niet zeker of ik u ga overleven
m’n adem stokt de wereld stopt met draaien of behagen of
ogen dicht hoofd eerst gedoken dan knie voor knie gezwicht
geknoopte gevoelens als veters maar mijn zolen weten beter
altijd plankgas alsof de rem nooit een optie was wandel ik naast u tot eeuwig tot grijze dutjes in de zetel, uw handen in de mijne en mijn sproeten overdreven

ik ken u, ik ken u denk ik al langer dan we weten
van hoe je voeten ploffen als je stapt tot hoe je baard kruimelt na het eten
hoe je haar daar pluist en hoe je hart hard ruist na alle magie waarmee we hotellakens bekleden

ik ken u, ik ken u denk ik al langer dan we weten
van hoe je onderlip de rook van de afgrond duwt als je uitblaast tot hoe je soms geen blijf weet met de wereld en je frons het gestreept uitraast
ik ken u, ik ken u denk ik al langer dan we weten

je duwt te hard op je pen en je ene voet rust altijd op de andere.
m’n zenuwen op volle toeren, al m’n zintuigen in vervoering
was het de conversatie of het vlees dat er voor zorgde dat ik de afgelopen vijftig jaar bij u bleef
mijn epidermis verfrommeld door de dagen, elke november opnieuw adem
maar je snurkt nog steeds als een jongen van 23 en in je ogen spreekt de deugniet
en ik zag in u de wereld, al kon ik je die, nooit geven

nu rusten mijn benen op de uwe en net als vroeger
probeer ik ze in een hoek van 90 graden te duwen
alles kraakt een beetje meer, je oude oogleden lood
je vat de slaap in mijn schoot

het deed soms pijn om je lief te hebben
simpelweg omdat er na dit, niets
niets, is het geworden wat je me het vroeg:
bandieten, beste vrienden, minnaars, familie
ik ken u, ik ken u denk ik al langer dan we weten
maar ik weet niet of ik u ga overleven
of loop ik nu vooruit op de feiten? in feite, in elke schoot wordt het weer morgenvroeg
wij twee in dit leven is de overtreffende trap van genoeg

Advertenties