en dus ik zal

door LJMV

Zie hem liggen zijnde wat de ochtend brengt
Uitgeteld in het zout van afgelopen nacht
gedrenkt, verdoken probeert hij nog
te verstoppen wat de angst herbergt, bergen
ik verzet ze toch

Verzwegen wat hij in me zocht
verlegen, het laat hem niet los noch
koud, zonder de mijne
het hebben de weg wijzen
en weer doet de magie
hem dagenlang verdwijnen.

Maar het is geen mysterie voor mij
want ik zou het helder niet willen
zonder het wazig erbij
Tot de wegen ons scheiden
vraagt hij zich af waar dit naar toe gaat
zichzelf het antwoord steeds verwijtend
alsof het een vloek zou gooien
op dit vervloekt bloedmooie.

Want wil hij me niet bij een ander,
zijn zij te min in mijn handen
Ik wil met hem en dus ik zal
verbijt de twijfels van de val
De hysterie houdt mij kalm
bedreigd verfijnd, neuze-neuze
met het neusje van de zalm.

Advertenties