Dubbelleven

door LJMV

image

Hij hield van haar
reeën-ogen
Hij hield van haar lach en hoe die daar
de hoekjes omplooide.
Hij hield van hoe haar gitzwart haar nooit golfde
Maar viel, als een waterval
Het waterviel.
Al dat donker stroomde loodrecht langs haar ruggengraat
Nachtelijke wervelwind
Hij hield van haar.

Hoe die tengere polsen
zich niet schikken naar haar heupomtrek.
Hoe haar loopje de knik is
waar hij gedeukt ja op zegt.
Hij hield van hoe zeker van haar stuk ze was
Hij hield van hoe iedereen zei wat voor stuk ze was
Zijn vaste plaats in de theaterzaal, en het stuk dat zij bracht.

Maar hij hield ook van de nacht.
Van de nachten zonder haar
met vrouwen wiens haar wel golfde
op een vatbare frequentie.
Om ze te proeven
En al wist hij hoe de dingen zo zonder peper smaakten
het was de afwisseling die hem daar hield
bij al die ongekruide pracht.
In de ban van de twijfel
De verraden ooggetuige.

Hij hield van hoe d’r ene sleutelbeen geprononceerder was
en hoe die ander er maar jaloers bij zat.
Hoe haar bleke huid bijna licht gaf
Alsof zij, het licht was.
Gedoofd
Hoe makkelijk zijn vingers
ook op een ander haar huid
de bloedbaan brak
Donkerblauwe vingerafdrukken achterliet.
Hij, die van de kneuzing nageniet.
Hij hield van haar.

Zou zij hen daar herkennen?
Gebrandmerkt door zijn onrust
Hield hij van hoe ze boekenkasten leeg las.
Van hoe ze obsessief discussieerde
en daar vroegtijdig haar overwinningsblik instudeerde.
Ondoorzichtig
Onvoorzichtig
Liet zij hem zien wie hij was.
Soms was de confrontatie bikkel
bikkelhard.

Hij hield ook van de nacht.
Bij wie hem geen spiegel voorhield kon hij nog kiezen
Bij wie hem geen spiegel voorhield kon hij nog kiezen
wie hij was
De man wiens naam ik
vergat.

Advertenties