Ge doet da goe

door LJMV

In het voorbijglijdend licht lijken je oogleden wel van gekreukt kalkpapier

Je kijkt streng. Iets met lakens. Ik wil ze delen. Maar jij deelt ze uit

Ik als onzichtbare dichter. Ik kruip onzichtbaar dichter

160 vlammen op de snelweg

en soms kijk je even ontdooid, maar da ’s weer snel weg

Ik ben nie ijskoud, maar gij doet da goe

Geeft geen krimp, wassen beeld. Ook nix om mij, ingebeeld.

Ik versla een boek, bladzijde om. Het licht springt weer op groen

Met gierende banden scheurt mijn gezond verstand voorbij

Ik maak aantekeningen in de kantlijn –

over hoe het maanlicht niemand beter op de huid danst

en ik bejubel al u ijzige gewoontes.

Ik hou niet zo van gewoontjes. Maar gij doet da goe.

Advertenties