Weer even tien

door LJMV

Bakken woorden moeten het geknetter van ons vuurwerk vertalen naar die paar veilige centimeters die ons nog scheiden.
Want woorden vloeien zodat lippen niet.

Je mond toont geen greintje medelijden wanneer mijn naam valt. De L struikelt over je tongval en stoot d’r been. ik ben meteen verkocht. Lies maar dan een beetje anders, beter. Zoals wij.
‘Lies…?’

M’n knieën trillen bijna uit hun as wanneer de tweede helft van je vraag over het hout van de vloer rolt. – “Op de bank of in bed?”
Ik antwoord veel te snel

Je zei nog iets. maar ik was er niet. Kinderboekenlief.
Woorden vloeien, zodat lippen geen deuren meer intrappen op een plek waar morgen iemand anders weer thuiskomt.

 

Advertenties