Zout

door LJMV

Soms schaaft je blik me rakelings op straat. Mijn ijskoud sluipt dan bruusk langs je ruggengraat. Maar jij doet mij niets.

Af en toe lopen je woorden moedig en ongepast tegen me aan. Alsof de laatste keer dat ik viel was om te oefenen. Ik blijf netjes staan. Als bevroren.

Soms strooit iemand achteloos met je naam. In de veronderstelling dat die als zout zou inwerken op mijn koude. Ik kom er telkens met wat kleerscheuren onderuit. Maar het zout kruipt onder mijn huid.

Advertenties