Steeds dezelfde droom

door LJMV

Opgejaagd in de schaduw van kalende bomen kijkt ze vermoeid achterom. naar een massa gekweld door haar onwil om rust te vinden in alles wat gewoontjes is. De kalende bomen omkaderen hun eigen verdwaalde dromen. Hun afgunst wil dat de hare ook daar tot een einde komen. Maar ze heeft geen gehoor naar hun Grijs. Zij, zij loopt nooit in de rij. Hun constante, bijna uniforme pas bijt zich vast in de stilte van het bos. Dus ze steekt een tandje bij.

Een ietwat hese stem (die ik amper als de mijne herken) tuimelt door de lucht. ‘Ik wil niet verdrinken in jullie middelmatigheid. Ik wil me verslikken bij het stillen van m’n eigen honger.’ – Ongelofelijk berekend vertraagt hun dromendodend getrappel. Nog duizelig door de warboel van haar woorden die uit mijn mond lijken te komen, hoor ik in de verte iets dat lijkt op ‘Veel succes’. Maar het donker in hun kleurloze stem verraadt – dat ze me in de rij verwachten wanneer de bel gaat.

torenvalk

1271514106095zw

 

Foto door Rik Vandenhende

 

Advertenties