wijzer

door LJMV

Weg. Je kon altijd al overwegend beter overweg met mij dan met jezelf. Ver weg. Verdoofd. Ver dood. Maar steeds wegwijs in je eigen hoofd, je kon jezelf niks wijsmaken. Wegwijs in het mijne ook. Hoe je tegelijk smakeloos en klassevol was, ik heb het nooit helemaal begrepen. maar ik ben steeds bezweken.

Onuitstaanbaar. Je haalt het bloed van onder mijn nagels, en vult die leegtes in m’n vingertoppen met haat. Ik heb een bloedhekel aan hoe je praat. Niet aan wàt je zegt, maar hoe makkelijk het gaat. Hoe je iedereen om je vinger windt. Ik haat je woord-voor-woord doordachte doen smachtende gedachten waar elke vrouw vingerknipgewijs haar man voor verlaat.

Ik heb een hekel aan hoe je naar hen kijkt. Maar ik vind het best amusant als ze naar jou kijken. Hun blik is mascotte van het naïeve idee je ooit te kunnen bezitten. Ik wil hun op de schouder tikken om hen uit die verdwaasde droom te kicken. Je blik dwaalt net op tijd af naar mij. Nog voor ik mijn gedachten kan rangschikken en mijn tikken kan mikken, zouden ze al uit hun zeemzoete waas opschrikken.

Soms wou ik dat je de weg uit wegwijs haalde en wat wijzer was. Andere vrouwen zijn het laatste van m’n zorgen. Zij zijn slechts een klein obstakel, niet genoeg om je roes te waarborgen. Er zijn dingen die ons beiden meer hoofdpijn bezorgen. Mij nog diezelfde nacht, jou de volgende morgen. Laat het los schat, ze zijn je meer dan tot last. Laat het los schat, neem mij vast.

Advertenties